Hareket kabiliyeti sorunları yaşayan bir ebeveyni desteklerken enerjinizi korumak

Günün sonunda kanepeden kalkmasına yardım ederken bedeninizin ağrıdığını hissettiğiniz ve ilacını alıp almadığı ya da rahat olup olmadığı konusunda zihninizin hâlâ meşgul olduğu o hissi biliyorsunuz; uykunun tam olarak düzeltmediği o derin, kemiklere işleyen yorgunluk?

Bu gerçek. Ve normal.

Artrit, felç sonrası toparlanma veya genel hareket zorluğu olan bir ebeveyni bakımını üstlenmek sizden fiziksel, duygusal ve zihinsel olarak derin şeyler talep eder. Yorgun olduğunuz için başarısız olmuyorsunuz. İnsansınız. Ve duyulması zor ama hatırlanması hayati gerçek şu: kendi kaynaklarınız tamamen tükenmişse başkası için sürdürülebilir şekilde bakım sağlayamazsınız.

Kendinize bakmak onları terk etmek değildir. Uzun vadede orada kalmanızı sağlayan şeydir.

Öz-Bakımı Yeniden Çerçeveleyelim: Bencillik Değil, Sürdürülebilirlik

Sürekli öz-feda etmenin iyi bakım demek olduğu fikrini nazikçe bir kenara koyalım. O anlatı anlık olarak soylu hissettirebilir ama tükenmişliğe, kızgınlığa ve sonunda ebeveyninize ihtiyaç duyduğu sabırlı, şefkatli desteği sağlamada azalmaya yol açar.

Bunu şöyle düşünün: hareket kabiliyeti ile ilgili zorlukları olan bir ebeveyne destek verirken bakım veren enerjinizi korumak bir lüks değil—pratik bir gerekliliktir. Aylarca ya da yıllarca sabır ve dikkatle orada olabilmekle haftalar içinde tükenmek arasında farktır.

Sizin iyiliğiniz ve ebeveyninizin iyiliği birbiriyle yarış halinde değildir. Birbirine bağlıdır. Dinlenmiş olduğunuzda transferlerde daha güvenlisiniz. Zor anlarda daha sabırlısınız. Durumlarındaki değişiklikleri daha net fark edersiniz. Onların yanında olmak için daha donanımlısınız.

Bu bir bakım kahramanlığı meselesi değil. Bu sürdürülebilirlik meselesi.

Yorgun Bakıcılar İçin Pratik "Kısa Molalar" ve Vücut Mekaniği

Uzun banyolar ya da hafta sonu kaçamakları hakkındaki tavsiyeleri unutun. Eğer hareket desteği gerektiren bakım içindeyseniz, bu öneriler aşağılayıcı gelebilir. Gerçekte işe yarayan şeylerden bahsedelim.

Gerçekten uyan kısa molalar:

• Sabah telaş başlamadan önce, beş dakika boyunca sıcak bir çayla sessizce oturmak

• Görevler arasında dışarı çıkıp üç derin nefes almak

• Ebeveyniniz dinlenirken veya favori programını izlerken blok etrafında on dakikalık yürüyüş

• Kulaklıkla bir şarkıyı baştan sona dinleyip gözlerinizi kapamak

• Notlar uygulamasına filtre yok, yargı yok diyerek üç duygu yazmak

Bunlar büyük jestler değil. Sinir sisteminize sakinliğin nasıl hissettirdiğini hatırlatan küçük sıfırlamalar.

Fiziksel bakım sırasında bedeninizi korumak:

Fiziksel güvenliğiniz önemli. Acele ederken bile doğru vücut mekaniğini kullanın:

• Transferlerde yardım ederken belinizden değil dizlerinizden eğilin

• Kaldırma sırasında ebeveyninizi vücudunuza yakın tutun, böylece yük azalır

• Transfer yardımcısı, tutunma barları veya yürüme/transfer kemeri kullanın—bunlar zayıflık göstergesi değil, akıllıca araçlardır

• Mümkünse ebeveyninizin daha güçlü olan bacağını veya kolunu itmeye teşvik edin; böylece bağımsızlığını korurken sırtınızı korumuş olursunuz

• Bir şey güvensiz geliyorsa durun. "Doğru ekipmanı getireyim" veya "Bunun için yardım çağırmama izin verin" demek tamamen kabul edilebilir.

Bedeniniz bakım verme aracınızdır. Ona ebeveyninize gösterdiğiniz özeni gösterin.

Sevgi Dolu Sınırlar Koymak

Sınırlar soğuk veya ilgisiz gibi kötü bir üne sahiptir. Ama yaşlanan ebeveynlerin bakımında sınırlar aslında bir sevgi eylemidir—enerjinizi koruyan, fiziksel yaralanmayı önleyen ve zamanla biriken kin duygusunu durduran koruyucu çitlerdir.

Anahtar, hem kendinizle hem de başkalarıyla bunları nazikçe çerçevelemektir.

Ebeveyninizle:

"Sizin için burada olmak istiyorum ve size yardım etmeye devam edebilmek için kendi sağlığıma da dikkat etmem gerekiyor."

"Bugün öğleden sonra yirmi dakika dinleneceğim. Saat 15:00'te kontrol ederim; o zamana kadar ihtiyaç duyarsanız çağrı düğmesini kullanabilirsiniz."

Bunlar reddetme değil. Sağlıklı öz-bakımı modelleyen dürüst, sevgi dolu ifadeler.

Diğer aile üyeleriyle:

Boğuluyor olduğunuzu birinin fark etmesini beklemek yerine, şunu deneyin:

"Bu hafta annenin eczaneden ilaçlarını almayı halleder misin? Bu, sırtımı dinlendirmem için bana zaman kazandırır."

"Cumartesi sabahı doktora randevum var; o sırada babayla biri kalabilir mi? 9'dan 11'e kadar gider misin?"

Spesifik olun. "İhtiyacın olursa haber ver" gibi belirsiz teklifler nadiren somut yardıma dönüşür.

Tıbbi personelle:

"Ben ebeveynimin birincil bakıcısıyım ve taburcu planlama görüşmelerine dahil edilmem gerekiyor."

"Bu randevuyu hafta içi saatlerine ayarlayabilir miyiz? Hafta sonları dinlenmem ve diğer sorumlulukları halletmem gerekiyor."

Ailenizin gerçekliğine uyan lojistikler için savunuculuk yapmaya hakkınız var.

Caretaker Size Nefes Alma Alanı Nasıl Sağlıyor

İşte teknoloji karmaşıklık veya stres eklemeden size sessizce destek olabilir.

Caretaker tam da bu anlar düşünülerek tasarlandı—bir an bile uzaklaşmanız gerektiğinde ama endişenin sizi bağlı tuttuğu zamanlar için. Nazik günlük kontrol bildirimleri, ebeveyninizin iyi olduğunu size sürekli izleme gerektirmeden sakin bir güvence olarak sunar. Akıllı ilaç hatırlatıcıları, haplarını zamanında almalarını sağlamada yalnızca sizin güvenlik ağınız olmadığını gösterir.

Ama gerçekten nefes alanı yaratan şey şu: ebeveyninizin gerçekten ihtiyaç duyduğunda tek dokunuşla size ulaşabileceğini bilmek ve rutin anlar için de onların arka planda sessiz bir destek sistemine sahip olduğunu bilmek.

Bu bakımınızı değiştirmekle ilgili değil. Size suçluluk duymadan:

• Kendi doktor randevunuza sürekli kontrol etmeden katılmak

• Kafanızı dinlendirmek için yürüyüşe çıkmak

• Dikkatinizi bölmeden bir arkadaşla konuşmak

• Arka planda ebeveyninizi sessizce destekleyen nazik bir hatırlatma sistemi olduğunu bilerek sadece dinlenmek

Aile koordinasyonu özellikleri ayrıca zihinsel yükü yalnız taşımanız gerekmediği anlamına gelir. Kardeşleriniz veya diğer aile

üyeleri bakım takvimini ve güncellemeleri görebildiğinde, sorumluluk tamamen sizin omuzlarınızda gibi hissettirmesi azalır.

Bu iç huzur. Bu ikiniz için de bağımsızlığı korumak.

Yardım İstemek (ve Gerçekten Kabul Etmek)

Bu en zor kısım olabilir. Muhtemelen o kadar yetenekli, güvenilir kişi olmaya alıştınız ki, birinin devreye girmesine izin vermek rahatsız veya hatta yanlış geliyor.

Ama şu da gerçek: Sizi önemseyen insanlar yardım etmek istiyor. Sadece genellikle nasıl yardım edeceklerini bilmiyorlar.

Onları işe dahil etmeyi kolaylaştırın:

Yerine: "İyiyim, merak etme."

Şunu deneyin: "Aslında, Perşembe akşamı yemeği getirirsen çok yardımcı olur."

Yerine: "Ben hallederim."

Şunu deneyin: "Pazar öğleden sonra bir saat boyunca annemin yanına oturur musun? Çamaşırları yetiştirmem ve dinlenmem gerekiyor."

Hareketle ilgili görevlerde net olun:

• "En çok yorgun olduğum hafta sonu transferlerinde yardımcı olabilir misin?"

• "Bu hafta eczaneye gitmeyi sen halleder misin?"

• "Babayı rahatça geçiş yapabilmesi için oturma odasını yeniden düzenlememe yardım eder misin?"

Spesifik istekler spesifik yardım getirir. Belirsiz teklifler ise belirsiz hiçbir şey getirir.

Ve biri yardım ettiğinde? Kabul edin. Üzerlerinde durmayın. İşlerini tekrar yapmayın. Yeterince iyi olanın gerçekten yeterince iyi olduğunu güvenin.

Son Düşünceler

Güzel ve derin zorlukları olan bir şeyi yapıyorsunuz. Sürekli hareket zorluğu olan bir ebeveyni desteklemek sizden çok şey istiyor ve siz oradasınız.

Ama siz de önemlisiniz. Sağlığınız önemli. Enerjiniz önemli. Dinlenme, alan ve destek ihtiyacınız geçerli.

Yardım istemek zayıflık değil. Ara vermek terk etmek değil. Sınır koymak bencillik değil. Bunlar bu işi zaman içinde kalbiniz ve bedeniniz sağlam kalarak sürdürmenizi sağlayan uygulamalar.

Mükemmel olmanız gerekmez. Sürdürülebilir olmanız yeterli. Ve bu, ebeveyninize cömertçe gösterdiğiniz aynı şefkati kendinize de vermekle başlar.

Sıkça Sorulan Sorular

Ebeveynim yalnızken veya güvende değilmiş gibi hissetmeden nasıl mola verebilirim?

Küçük başlayın. Ebeveyniniz dinlenirken veya televizyon izlerken on beş dakikalık bir mola geçerlidir. Caretaker'ın nazik kontrol bildirimleri ve tek dokunuşla video arama özelliği gibi araçları kullanarak gerektiğinde anında size ulaşabileceklerini bilin. Kendinize hatırlatın: dinlenmiş bir bakıcı daha güvenli ve daha sabırlıdır. Kısa yokluğunuz ihmal değil—sürdürülebilirliktir.

Hiç boş vaktim yoksa ve sırtım ağrıyorsa gerçekçi şekilde öz-bakım nasıl yapabilirim?

Mikro anlara odaklanın. Ebeveyninizin kapısından geçmeden önce üç derin nefes. Yerleşmişken sıcak bir duş. Kettle kaynarken iki dakikalık germe. Bu hafta bir önemsiz işi reddetmek. Bunlar büyük jestler değil ama sıfırlamalar. Ve sırtınız sürekli ağrıyorsa, bu transferlere yardım getirmek veya uygun ekipmana yatırım yapmak için bir işarettir—fiziksel güvenliğiniz tartışılmaz.

Bakıcı tükenişine yaklaşıp yaklaşmadığımı nasıl anlarım ve atmam gereken ilk adım nedir?

Tükenmişlik genellikle şöyle görünür: uykuyla geçmeyen sürekli bitkinlik, ebeveyne karşı sinirlilik veya kızgınlık, arkadaşlardan uzaklaşma, umutsuz hissetme veya daha sık hastalanma. İlk adım? Bir kişiye söyleyin. Bir arkadaş, bir kardeş, bir terapist, bir destek grubu. "Zorlanıyorum" diye yüksek sesle söylemek izolasyonu kırar. Sonra bu hafta devredebileceğiniz veya duraklatabileceğiniz bir küçük şey belirleyin. Her şeyi bugün düzeltmek zorunda değilsiniz.

Bakım sorumluluklarım hakkında bazen kızgın hissetmek yanlış mı?

Hayır. Bu insani. Hareket zorluğu olan bir ebeveynin bakımını üstlenmek zor, sürekli bir iştir ve hayatınızı değiştirir. Hayal kırıklığı veya kızgınlık hissetmeniz onları daha az sevdiğiniz anlamına gelmez. Çok şey taşıdığınızın işaretidir. Kendinizi yargılamadan duyguyu kabul edin. Sonra sorun: hangi sınır güçlendirilmeli? Hangi yardımı istemem gerekiyor? Kızgınlık genellikle bir şeylerin değişmesi gerektiğinin sinyalidir.

Ebeveynimin yardıma ihtiyacı ile bağımsızlık arzusu arasında nasıl dengede kalırım?

Bu en zor bölümlerden biri. Anahtar, devralmadan destek sunmaktır. "Hangi kısımları hâlâ rahatça yapabiliyorsun?" ve "Nerede yardıma ihtiyacın var?" diye sorun. Bağımsızlığı koruyan araçlar ve düzenlemeler kullanın—tutunma barları, ilaç hatırlatıcıları, nazik kontrol bildirimleri—her şeyi yapmak için hemen atlamayın. Rolünüz bağımsızlıklarını desteklemek, yerine geçirmek değil. Ve Caretaker'ın yaklaşımı tam da bu prensip üzerine kuruludur: sessizce desteklemek ve aynı zamanda bağımsızlığı ve onuru korumak.

Kardeşlerim veya aile üyelerim benden yardım istesem bile yardımcı olmuyorsa ne yapmalıyım?

Onların seçimlerini kontrol edemezsiniz, sadece isteklerinizi kontrol edebilirsiniz. İhtiyacınız olanı açık ve spesifik bir şekilde söyleyin. Hâlâ adım atmazlarsa beklentilerinizi ayarlamanız ve başka yerlerden destek aramanız gerekebilir—arkadaşlar, komşular, geçici bakım hizmetleri veya destek grupları. Enerjinizi, birilerinin değişmesini ummaktan doğan kırgınlıktan koruyun. Sahip olduğunuz destek sistemini inşa etmeye odaklanın, hayalini kurduğunuz değil.