Πώς να διαμορφώσετε ένα ασφαλές οικιακό περιβάλλον για έναν γονέα με αρθρίτιδα

Το σπίτι του γονέα σας δεν είναι απλώς ένα μέρος όπου ζει. Είναι ο τόπος όπου ανέθρεψαν μια οικογένεια, γιόρτασαν γιορτές και δημιούργησαν δεκαετίες αναμνήσεων. Η σκέψη να αλλάξει κάτι σε αυτό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία σε όλους τους εμπλεκόμενους. Αλλά όταν η αρθρίτιδα αρχίζει να δυσκολεύει τις καθημερινές εργασίες, μερικές προσεκτικές προσαρμογές μπορούν να βοηθήσουν τον γονέα σας να παραμείνει με ασφάλεια στο σπίτι που αγαπά, ενώ διατηρεί την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά του.

Δεν πρόκειται να μετατρέψετε το σπίτι σε ιατρική εγκατάσταση ούτε να προτείνετε ότι δεν μπορεί να φροντίσει τον εαυτό του. Πρόκειται για την αφαίρεση των μικρών εμποδίων που δημιουργεί η αρθρίτιδα, ώστε ο γονέας σας να παραμένει υπεύθυνος της δικής του ζωής. Απλές τροποποιήσεις μπορούν να μειώσουν τον πόνο, να προλάβουν πτώσεις και να δώσουν τόσο σε εσάς όσο και στον γονέα σας ηρεμία.

Αν ψάχνετε και για πιο γενικές στρατηγικές, ο οδηγός μας για τη διαχείριση της αρθρίτιδας και τη διατήρηση της κινητικότητας προσφέρει συμπληρωματικές συμβουλές για το πώς να κρατάτε τις αρθρώσεις υγιείς και δραστήριες.

Ξεκινώντας από την είσοδο: προθάλαμος και διαδρόμοι

Το ταξίδι μέσα στο σπίτι του γονέα ξεκινά από την εξώπορτα, και εδώ συμβαίνουν πολλές πτώσεις. Η αρθρίτιδα μπορεί να κάνει την ισορροπία πιο δύσκολη και τις αντιδράσεις πιο αργές, οπότε η δημιουργία μιας καθαρής, καλά φωτισμένης διαδρομής από τη στιγμή που μπαίνουν βάζει το πλαίσιο για ασφάλεια σε όλο το σπίτι.

Ο φωτισμός είναι η πρώτη γραμμή άμυνας. Πολλά παλιά σπίτια έχουν σκοτεινές εισόδους με μία μόνο λάμπα στο ταβάνι που δημιουργεί σκιές. Σκεφτείτε να προσθέσετε φώτα με αισθητήρα κίνησης ή νυχτερινά φωτάκια με βύσμα που ανάβουν αυτόματα όταν κάποιος μπαίνει.

Έτσι, ο γονέας σας δεν ψάχνει στο σκοτάδι για διακόπτες ενώ κουβαλάει ψώνια ή σκοντάφτει στέκοντας στο ένα πόδι για να βγάλει το παπούτσι.

Ρίξτε μια προσεκτική ματιά στα χαλάκια και τα πατάκια. Ξέρουμε ότι ο όμορφος Περσικός διάδρομος υπάρχει στην οικογένεια χρόνια, αλλά τα χαλαρά χαλιά είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους κινδύνους σκοντάμματος για ανθρώπους με αρθρίτιδα. Αν ο γονέας σας αρνείται να τα αποχωριστεί, χρησιμοποιήστε διπλής όψης βαρέως τύπου ταινία ή αντιολισθητικά υποστρώματα κάτω από αυτά. Καλύτερα ακόμα, προτείνετε να τα αντικαταστήσετε με χαμηλής τρίχας μοκέτα που στερεώνονται στο δάπεδο.

Οι διάδρομοι πρέπει να παραμένουν καθαροί και αρκετά φαρδιοί για άνετη διέλευση, ειδικά αν ο γονέας σας χρησιμοποιήσει στοίχο ή περιπατητήρα στο μέλλον. Αυτό το παλαιό βοηθητικό τραπεζάκι μπορεί να είναι πολύτιμο, αλλά αν στενεύει τη διαδρομή κάτω από 36 ίντσες (91 εκ.), αξίζει να το μεταφέρετε σε άλλο δωμάτιο. Κρατήστε τις διαδρομές ελεύθερες από καλώδια, παιχνίδια κατοικίδιων και ακαταστασία.

Η κουζίνα: διευκόλυνση του φτάσιμου και της λαβής

Η κουζίνα είναι όπου η ανεξαρτησία έχει πραγματικά σημασία. Η ικανότητα να ετοιμάσει ένα απλό γεύμα ή να φτιάξει ένα φλιτζάνι τσάι χωρίς να ζητήσει βοήθεια είναι κρίσιμη για το αίσθημα ικανότητας του γονέα. Η αρθρίτιδα στα χέρια και τους καρπούς κάνει τη λαβή, τη στρέψη και το τέντωμα ιδιαίτερα επώδυνα, οπότε αυτό το δωμάτιο χρειάζεται ειδική προσοχή.

Ξεκινήστε παρατηρώντας πού φυλάει ο γονέας σας τα καθημερινά αντικείμενα. Είναι οι κούπες του καφέ στο πάνω ράφι; Το τηγάνι είναι σε βαθύ ντουλάπι στο κάτω μέρος; Βοηθήστε τους να αναδιοργανώσουν έτσι ώστε τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται συχνά να βρίσκονται μεταξύ μέσης και ύψους ώμων. Αυτή η απλή ρύθμιση εξαλείφει την ανάγκη για σκαμπό και το αμήχανο τέντωμα που μπορεί να αποσυντονίσει την ισορροπία.

Οι βρύσες είναι μια άλλη κρυφή πρόκληση. Οι παραδοσιακοί στρογγυλοί διακόπτες απαιτούν πίεση και στρέψη, κάτι που μπορεί να είναι επώδυνο για τα αρθριτικά δάχτυλα. Οι βρύσες με μοχλό μπορούν να λειτουργήσουν με κλειστή γροθιά ή ακόμα και με τον αγκώνα, κάνοντάς τες πολύ πιο προσβάσιμες. Αν η αντικατάσταση της βρύσης δεν είναι εφικτή, υπάρχουν προσαρμογείς μοχλού που εφαρμόζουν πάνω σε υπάρχοντες διακόπτες.

Τα μικρά εργαλεία κάνουν μεγάλη διαφορά επίσης. Προτείνετε σκεύη με εύκολη λαβή και παχιά, μαλακά χειρολαβές για το μαγείρεμα και το φαγητό. Ανοιχτήρια βαζακιών, βοηθήματα για το γύρισμα κλειδιών και επεκτάτες για χερούλια πορτών είναι φτηνά βοηθήματα που μειώνουν την καταπόνηση των χεριών. Ένα ελαφρύ ηλεκτρικό ανοιχτήρι κονσερβών προσαρτημένο κάτω από το ντουλάπι σημαίνει τέλος στον αγώνα με τα χειροκίνητα.

Σκεφτείτε και τη διάταξη του ψυγείου. Βαριά αντικείμενα όπως γάλα και χυμοί πρέπει να βρίσκονται στα μεσαία ράφια, όχι στον πάτο. Αν ο γονέας δυσκολεύεται με τη σφράγιση της πόρτας του ψυγείου, ένα απλό σπρέι λιπαντικού μπορεί να βοηθήσει να ανοίγει χωρίς υπερβολικό τράβηγμα.

Το μπάνιο: αντιμετώπιση της περιοχής υψηλότερου κινδύνου

Ας είμαστε ξεκάθαροι: το μπάνιο είναι το μέρος όπου συμβαίνουν οι πιο σοβαρές πτώσεις. Σκληρές επιφάνειες, νερό και η ανάγκη ισορροπίας ενώ ξεντύνεται δημιουργούν τέλειο συνδυασμό για ατυχήματα. Για κάποιον με αρθρίτιδα, ο συνδυασμός των άκαμπτων αρθρώσεων και των ολισθηρών επιφανειών είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος. Αλλά με σεβαστικές τροποποιήσεις, μπορείτε να μειώσετε δραματικά τον κίνδυνο χωρίς να κάνετε το χώρο να μοιάζει κλινικός.

Οι χειρολαβές είναι απαραίτητες, αλλά δεν χρειάζεται να μοιάζουν με εξοπλισμό νοσοκομείου. Οι σύγχρονες χειρολαβές κυκλοφορούν σε brushed nickel, oil-rubbed bronze και άλλα φινιρίσματα που ταιριάζουν με τα υπάρχοντα είδη μπάνιου. Τοποθετήστε τις στην περιοχή του ντους ή της μπανιέρας και δίπλα στην τουαλέτα. Το κλειδί είναι η σωστή εγκατάσταση—πρέπει να αγκυρώνονται στους δοκούς τοίχου, όχι μόνο στο γύψο, για να στηρίξουν το πλήρες βάρος του γονέα σε περίπτωση ολίσθησης.

Μία καρέκλα ή πάγκος ντους μεταμορφώνει την εμπειρία του μπάνιου. Το να στέκεται κάποιος για είκοσι λεπτά ισορροπώντας στο ένα πόδι για να πλυθεί είναι κουραστικό και επικίνδυνο για οποιονδήποτε με αρθρίτιδα. Ένας απλός πλαστικός ή τεϊκού πάγκος επιτρέπει στον γονέα να κάθεται άνετα ενώ κάνει ντους. Συνδυάστε τον με ένα χειροκίνητο ντους ώστε να ξεπλένεται χωρίς να πρέπει να σηκωθεί όρθιος.

Ανυψωμένα καθίσματα τουαλέτας είναι ακόμα ένα παιχνίδι-αλλάκτης. Το να κατεβαίνει και να ανεβαίνει κανείς από μια στάνταρ τουαλέτα απαιτεί σημαντική δύναμη στα γόνατα και τους γοφούς. Ένα ανυψωμένο κάθισμα με μπράτσα μειώνει την απόσταση κατά μερικές ίντσες και παρέχει κάτι σταθερό για να στηρίζεται. Υπάρχουν μοντέλα που μοιάζουν με κανονικά καθίσματα αλλά προσθέτουν τέσσερις έως έξι ίντσες (10-15 εκ.) ύψους.

Τα αντιολισθητικά δάπεδα είναι κρίσιμα. Αν η αντικατάσταση ολόκληρου του δαπέδου δεν είναι επιλογή, οι αυτοκόλλητες αντιολισθητικές ταινίες στη μπανιέρα και ένα ποιοτικό χαλάκι μπάνιου με λαστιχένια βάση έξω από το ντους είναι τουλάχιστον απαραίτητα. Αποφύγετε τα αφράτα χαλιά που μπορούν να μαζευτούν ή να γλιστρήσουν.

Σκεφτείτε και τη θερμοκρασία του νερού. Η αρθρίτιδα μπορεί να μειώσει την αίσθηση στα χέρια, καθιστώντας δυσκολότερο να αντιληφθεί αν το νερό καίει. Ένας αντιαναφλεκτικός βαλβίδας ή μια απλή ταινία θερμόμετρου για τη μπανιέρα μπορεί να προλάβει εγκαύματα.

Το υπνοδωμάτιο: δημιουργία χώρου για ανάπαυση και ανάρρωση

Ο γονέας σας θα πρέπει να ξυπνάει ξεκούραστος, όχι με αγωνία για το πώς θα σηκωθεί από το κρεβάτι. Το υπνοδωμάτιο πρέπει να υποστηρίζει τόσο την ποιοτική ύπνο όσο και την ασφαλή κινητικότητα, ειδικά για τα αναπόφευκτα νυχτερινά ταξίδια στην τουαλέτα.

Το ύψος του κρεβατιού έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι νομίζετε. Αν το στρώμα είναι πολύ χαμηλό, ο γονέας πρέπει να κατεβαίνει πολύ και να σπρώχνει από μειονεκτική θέση. Αν είναι πολύ ψηλό, το να κουνήσει τα πόδια έξω από την πλευρά γίνεται ζήτημα ισορροπίας. Το ιδανικό ύψος επιτρέπει να κάθεται στην άκρη με τα πέλματα στο πάτωμα και τα γόνατα σε γωνία 90 μοιρών. Τα ανυψωτικά κρεβατιού είναι οικονομική λύση αν χρειάζονται ρυθμίσεις.

Ο φωτισμός είναι κρίσιμος για νυχτερινή ασφάλεια. Το να ψάχνει κανείς για λάμπα στο σκοτάδι αυξάνει τον κίνδυνο πτώσης. Τοποθετήστε νυχτερινά φωτάκια με βύσμα κατά μήκος της διαδρομής από το κρεβάτι στην τουαλέτα, ή χρησιμοποιήστε έξυπνες λάμπες που μπορούν να ελεγχθούν με φωνή ή τηλέφωνο. Φώτα με αισθητήρα κίνησης κάτω από το κρεβάτι ή κατά μήκος των plinth παρέχουν αρκετό φωτισμό χωρίς να είναι ενοχλητικά.

Κρατήστε ένα τηλέφωνο ή συσκευή ιατρικής ειδοποίησης σε εύκολη πρόσβαση από το κρεβάτι. Αν ο γονέας χρησιμοποιεί σταθερή γραμμή, βεβαιωθείτε ότι το καλώδιο είναι αρκετά μακρύ ώστε να φτάνει στην πλευρά του κρεβατιού αλλά να είναι στερεωμένο ώστε να μην γίνεται κίνδυνος σκοντάμματος. Τα κινητά τηλέφωνα πρέπει να βρίσκονται σε νοικοκυρεμένο κομοδίνο, όχι θαμμένα σε συρτάρι.

Αν ο γονέας παίρνει φάρμακα τη νύχτα, οργανώστε ένα απλό σύστημα στο κομοδίνο—ένα ποτήρι νερό και ένα μικρό φωτάκι που μπορεί να ενεργοποιήσει εύκολα. Αποφύγετε την ακαταστασία που μπορεί να ανατραπεί στο σκοτάδι.

Καθιστικά και διάταξη επίπλων

Το σαλόνι και οι οικογενειακοί χώροι πρέπει να είναι άνετοι και φιλόξενοι, όχι γήπεδα εμποδίων. Η αρθρίτιδα δυσκολεύει την κίνηση ανάμεσα στα έπιπλα, οπότε η προσεκτική τοποθέτηση μπορεί να προλάβει καθημερινές απογοητεύσεις.

Οι επιλογές καθισμάτων είναι κρίσιμες. Τα βαθιά, μαλακά καναπέδες μπορεί να φαίνονται φιλόξενοι, αλλά είναι εφιάλτες για κάποιον με αρθρίτιδα να σηκωθεί. Αναζητήστε σταθερές καρέκλες με μπράτσα που είναι αρκετά ψηλά για να δώσουν μοχλό κατά το σήκωμα. Το κάθισμα πρέπει να είναι αρκετά ψηλό ώστε τα γόνατα να μην είναι ψηλότερα από τους γοφούς όταν κάθεται. Αν ο γονέας αγαπά τα υπάρχοντα έπιπλα, σκεφτείτε να προσθέσετε σκληρά μαξιλάρια για να ανυψώσετε το ύψος του καθίσματος ή να βάλετε ανυψωτικά στα πόδια των καρεκλών.

Προσέξτε στα υποπόδια και τα ottoman. Παρόλο που φαίνονται αβλαβή, είναι κοινοί κίνδυνοι σκοντάμματος, ειδικά σε χαμηλό φωτισμό. Αν ο γονέας τα χρησιμοποιεί, βεβαιωθείτε ότι είναι αρκετά ελαφριά για να μετακινούνται εύκολα αλλά σταθερά ώστε να μην αναποδογυρίζουν.

Τα ηλεκτρικά καλώδια από λάμπες, τηλεοράσεις και φορτιστές πρέπει να στερεώνονται κατά μήκος των plinth ή να κρύβονται πίσω από τα έπιπλα. Καλύμματα καλωδίων που κολλάνε στο δάπεδο υπάρχουν σε διάφορα χρώματα για να ταιριάζουν με τη μοκέτα. Καλύτερα ακόμα, χρησιμοποιήστε ασύρματες λάμπες ή επιλογές με μπαταρία όπου είναι δυνατό.

Τα τραπεζάκια σαλονιού και τα βοηθητικά τραπεζάκια πρέπει να έχουν στρογγυλεμένες άκρες για να αποφεύγονται τραυματισμοί από χτυπήματα και να είναι αρκετά στιβαρά ώστε να στηρίζονται πάνω τους αν χρειαστεί. Αποφύγετε τα γυάλινα τραπέζια που μπορεί να είναι δύσκολο να τα δείτε και να σπαστούν αν ασκηθεί βάρος.

Πώς να μιλήσετε με τον γονέα σας για αυτές τις αλλαγές

Αυτό μπορεί να είναι το πιο δύσκολο μέρος ολόκληρης της διαδικασίας. Κανείς δεν θέλει να νιώσει ότι χάνει την ανεξαρτησία του ή ότι το σπίτι του καταλαμβάνεται. Ο τρόπος που προσεγγίζετε αυτές τις συζητήσεις μπορεί να κάνει τη διαφορά μεταξύ συνεργασίας και αντίστασης.

Ξεκινήστε παρατηρώντας αντί να επιβάλλετε. Αντί να λέτε «πρέπει να βάλεις χειρολαβές», δοκιμάστε «Παρατήρησα ότι η μπανιέρα φαίνεται λίγο ολισθηρή όταν είναι βρεγμένη. Τι θα έλεγες να προσθέσουμε κάποιες ταινίες ή μια χειρολαβή για περισσότερη σιγουριά;» Πλαισιώστε τις προτάσεις γύρω από συγκεκριμένα περιστατικά που έχετε δει: «Σε είδα να σφίγγεις το πρόσωπο όταν έφτασες για εκείνο το κατσαρολάκι. Θα βοηθούσε αν το μεταφέρουμε σε πιο χαμηλό ράφι;»

Χρησιμοποιήστε γλώσσα που τονίζει τον έλεγχο τους. Πείτε φράσεις όπως «αυτό θα σε βοηθήσει να παραμείνεις ανεξάρτητος για περισσότερο» ή «έτσι δεν θα χρειάζεται να ζητάς βοήθεια στα μικρά πράγματα». Αποφύγετε φράσεις όπως «προς το δικό σου καλό» ή «πριν πληγωθείς», που μπορούν να ακουστούν υποτιμητικές.

Προτείνετε να ξεκινήσετε με μία ή δύο μικρές αλλαγές αντί να παρουσιάσετε μια μακρά λίστα. Ίσως ξεκινήσετε με καλύτερο φωτισμό ή την αφαίρεση ενός χαλιού. Μόλις ο γονέας δει πόσο πιο εύκολες γίνονται οι καθημερινές εργασίες, μπορεί να είναι πιο ανοιχτός σε επιπλέον τροποποιήσεις.

Εάν είναι δυνατό, εμπλέξτε τους στην επιλογή των προϊόντων. Αφήστε τους να διαλέξουν το χρώμα της χειρολαβής ή το στυλ της καρέκλας ντους. Όταν έχουν λόγο, φαίνεται λιγότερο σαν κάτι που τους γίνεται και περισσότερο σαν συνεργατικό έργο.

Σκεφτείτε να φέρετε έναν ουδέτερο τρίτο, αν η αντίσταση είναι έντονη. Ένας εργοθεραπευτής μπορεί να κάνει αξιολόγηση ασφάλειας στο σπίτι και να προτείνει αλλαγές που έχουν επαγγελματικό κύρος. Μερικές φορές το να ακούσουν την ίδια συμβουλή από έναν άγνωστο κάνει την αποδοχή πιο εύκολη.

Τελικά σκέψεις

Δεν χρειάζεται να μεταμορφώσετε ολόκληρο το σπίτι του γονέα σας μέσα σε μια νύχτα. Ακόμη και μικρές αλλαγές—ένα καλύτερα φωτισμένο διάδρομο, ένα ανυψωμένο κάθισμα τουαλέτας, να μεταφέρετε την κούπα καφέ σε ένα χαμηλότερο ράφι—μπορούν να αποτρέψουν μια πτώση που αλλάζει τη ζωή. Αυτές οι τροποποιήσεις δεν είναι σημάδια παρακμής· είναι εργαλεία που βοηθούν τον γονέα να διατηρήσει την ανεξαρτησία του και να παραμείνει στο σπίτι που αγαπά.

Θυμηθείτε ότι αυτή η διαδικασία είναι συνεχής. Καθώς η αρθρίτιδα προχωρά, οι ανάγκες μπορεί να αλλάξουν. Ελέγχετε τακτικά με τον γονέα τι λειτουργεί και τι όχι. Κρατήστε την επικοινωνία ανοιχτή και με σεβασμό, και πάντα πλαισιώστε τις αλλαγές γύρω από τη διατήρηση της αξιοπρέπειας και της αυτονομίας τους.

Ο στόχος δεν είναι η τελειότητα. Είναι να δημιουργήσετε ένα οικιακό περιβάλλον όπου ο γονέας σας μπορεί να κινείται μέσα στην ημέρα του με αυτοπεποίθηση, άνεση και όσο το δυνατόν περισσότερη ανεξαρτησία. Αυτό είναι ένα δώρο που αξίζει να προσφέρετε.

Συχνές ερωτήσεις

πώς να πείσω τον γονέα μου να αφαιρέσει το αγαπημένο του χαλί;

Συχνά πρόκειται για ένα συναισθηματικό ζήτημα, όχι μόνο πρακτικό. Αναγνωρίστε ότι το χαλί είναι όμορφο και έχει νόημα. Προτείνετε εναλλακτικές όπως να το καθαρίσουν επαγγελματικά και μετά να το ασφαλίσουν με βαρέως τύπου αντιολισθητικό υπόστρωμα, ή να το μετακινήσουν σε μια περιοχή με λίγη κίνηση όπου δεν θα αποτελεί κίνδυνο σκοντάμματος. Αν η ασφάλεια είναι πραγματική ανησυχία, σκεφτείτε να το αντικαταστήσετε με ένα παρόμοιο που έχει αντιολισθητική πλάτη. Μερικές φορές το να προσφερθεί να κορνιζαριστεί μια φωτογραφία του χαλιού ή να ξαναχρησιμοποιηθεί ένα μικρό κομμάτι ως μαξιλάρι μπορεί να διευκολύνει τη μετάβαση.

ποιος είναι ο καλύτερος τύπος χειρολαβής για πλακάκι;

Αναζητήστε χειρολαβές ειδικά σχεδιασμένες για εγκατάσταση σε πλακάκι με τα κατάλληλα υλικά στερέωσης. Η λαβή πρέπει να έχει διάμετρο τουλάχιστον 1.25 ίντσες (περίπου 3,2 εκ.) για σταθερό κράτημα και να έχει υφή ή ανάγλυφη επιφάνεια για να αποφεύγεται το γλίστρημα όταν είναι βρεγμένη. Οι χειρολαβές από ανοξείδωτο χάλυβα ή αλουμίνιο με βουρτσισμένη επιφάνεια λειτουργούν καλά και αντιστέκονται στη διάβρωση. Το πιο σημαντικό είναι να εξασφαλίσετε ότι η λαβή εγκαθίσταται σε δοκούς τοίχου ή να χρησιμοποιήσετε ειδικούς αγκύρους (toggle bolts) σχεδιασμένους για πλακάκι αν οι δοκοί δεν βρίσκονται σε ιδανική θέση. Αν δεν αισθάνεστε άνετα με την εγκατάσταση, προσλάβετε επαγγελματία—οι λανθασμένα τοποθετημένες χειρολαβές μπορεί να είναι πιο επικίνδυνες από ό,τι χρήσιμες.

είναι τα έξυπνα συστήματα σπιτιού χρήσιμα για την αρθρίτιδα;

Απολύτως. Βοηθοί φωνής όπως η Alexa ή το Google Home μπορούν να ελέγχουν φώτα, θερμοστάτες και ακόμη και κλειδαριές χωρίς να απαιτείται να σηκωθεί ή να χειριστεί μικρούς διακόπτες ο γονέας σας. Τα έξυπνα βύσματα μπορούν να ανάβουν και να σβήνουν λάμπες μέσω φωνητικής εντολής ή εφαρμογής. Οι βιντεοκουδούνες εξαλείφουν την ανάγκη να περπατήσει κανείς μέχρι την πόρτα. Αυτόματες αντλίες σαπουνιού, βρύσες χωρίς επαφή και τηλεοράσεις με έλεγχο φωνής μειώνουν την ανάγκη για κράτημα, στρίψιμο ή σκύψιμο. Ξεκινήστε με μία ή δύο συσκευές που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες καθημερινές δυσκολίες του γονέα, και βεβαιωθείτε ότι η ρύθμιση είναι απλή ώστε να νιώθει άνετα στη χρήση τους.

πώς να πληρώσω για αυτές τις τροποποιήσεις στο σπίτι;

Πολλές τροποποιήσεις για την αρθρίτιδα και την πρόληψη πτώσεων είναι σχετικά φθηνές—χειρολαβές, αντιολισθητικές ταινίες και μοχλοί βρύσης κοστίζουν συνήθως κάτω από $100 η κάθε μία. Για μεγαλύτερες αλλαγές, ελέγξτε αν το Medicare Advantage plan του γονέα προσφέρει παροχές για τροποποιήσεις στο σπίτι, καθώς μερικά το κάνουν. Οι βετεράνοι μπορεί να δικαιούνται επιχορηγήσεις μέσω του VA's Specially Adapted Housing program. Η ασφάλεια μακροχρόνιας φροντίδας μερικές φορές καλύπτει τροποποιήσεις. Οι τοπικές Area Agencies on Aging μπορεί να έχουν προγράμματα επιχορηγήσεων ή δάνεια με χαμηλό επιτόκιο. Μερικοί εργοθεραπευτές μπορούν να γράψουν επιστολές ιατρικής αναγκαιότητας που βοηθούν με την κάλυψη από την ασφάλιση. Για φορολογικούς σκοπούς, ορισμένες τροποποιήσεις ενδέχεται να είναι εκπεστέες ως ιατρικά έξοδα αν ξεπερνούν ένα ποσοστό του προσαρμοσμένου ακαθάριστου εισοδήματος. Συμβουλευτείτε πάντα έναν φοροτεχνικό για την συγκεκριμένη περίπτωσή σας.