Πώς να βοηθήσετε έναν ηλικιωμένο γονέα να διαχειριστεί την υψηλή αρτηριακή πίεση στο σπίτι

Πήρατε το τηλέφωνο. Ίσως ήταν η μητέρα σας που ανέφερε, σχεδόν στο πέρασμα, ότι ο γιατρός της «είπε κάτι για τους αριθμούς μου που είναι λίγο υψηλοί.» Ίσως ήταν ένας τακτικός έλεγχος που κατέληξε σε συνταγή και μια λίστα με προτάσεις για τον τρόπο ζωής που σας έκοψαν την ανάσα. Σε κάθε περίπτωση, τώρα βρίσκεστε σε θέση να υποστηρίξετε έναν γονέα με υπέρταση, και όλο αυτό φαίνεται πιο βαρύ από όσο περιμένατε.

Αυτό που θέλω να ακούσετε πρώτα είναι το εξής: η υψηλή αρτηριακή πίεση στους ηλικιωμένους είναι εξαιρετικά συνηθισμένη και είναι διαχειρίσιμη. Δεν χρειάζεται να γίνετε νοσοκόμα. Δεν χρειάζεται να μετατρέψετε την κουζίνα του γονέα σας σε εργαστήριο χωρίς νάτριο ή το καθιστικό τους σε καρδιολογική πτέρυγα. Αυτό που βοηθά περισσότερο είναι ένα σύνολο σταθερών, ήπιων συνηθειών ενσωματωμένων στις μέρες που ήδη έχουν. Μικρά πράγματα, όταν γίνονται σταθερά, υποστηρίζουν σιωπηλά την υγεία της καρδιάς πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε δραματική ανακαίνιση.

Αυτός ο οδηγός είναι εδώ για να σας καθοδηγήσει σε αυτά τα μικρά βήματα. Πρακτικά βήματα. Ρεαλιστικές αλλαγές. Ένας τρόπος να παρακολουθείτε φάρμακα και ραντεβού χωρίς να κουβαλάτε κάθε λεπτομέρεια στο κεφάλι σας. Σκεφτείτε το σαν το χτίσιμο ενός ήρεμου συστήματος γύρω από τον γονέα σας, που του δίνει γαλήνια διαβεβαίωση χωρίς να του αφαιρεί την ανεξαρτησία ή τη χαρά.

Δεν χρειάζεται να το πετύχετε τέλεια. Απλώς πρέπει να ξεκινήσετε.

Κατανόηση της αρτηριακής πίεσης στους ηλικιωμένους

Καθώς μεγαλώνουμε, τα αιμοφόρα αγγεία χάνουν φυσικά λίγη από την ελαστικότητά τους. Οι αρτηρίες σκληραίνουν ελαφρώς με τα χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι η καρδιά πρέπει να ωθήσει λίγο πιο δυνατά για να μετακινήσει το αίμα στο σώμα. Αυτή η επιπλέον ώθηση εμφανίζεται ως υψηλότερος αριθμός στο πιεσόμετρο. Δεν είναι ηθική αποτυχία. Δεν είναι ένδειξη ότι ο γονέας σας έκανε κάτι λάθος. Είναι, για πολλούς ανθρώπους, απλώς μέρος του να γερνάς.

Το πιο σημαντικό δεν είναι μια μεμονωμένη μέτρηση. Ένας αριθμός μπορεί να ανέβει επειδή ο γονέας σας έτρεξε στο ραντεβού, ήπιαν έναν καφέ πριν είκοσι λεπτά, ή ένιωσαν άγχος καθισμένοι στο ιατρείο. Μια ανεβασμένη μέτρηση δεν ισοδυναμεί με κρίση. Αυτό που κοιτούν οι γιατροί είναι το μοτίβο με την πάροδο του χρόνου. Η συνέπεια στη διαχείριση της πίεσης για ηλικιωμένους έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από οποιαδήποτε μέτρηση ενός πρωινού Τρίτης.

Αυτό στην πραγματικότητα είναι καλή είδηση για εσάς ως φροντιστή. Σημαίνει ότι δεν ψάχνετε για τελειότητα σε κάθε έλεγχο. Ψάχνετε για μια γενική τάση, έναν ρυθμό. Αν τις περισσότερες μέρες οι αριθμοί κινούνται σε λογικό εύρος, αυτό είναι επιτυχία. Αν υπάρχει περιστασιακή άνοδος, αυτό είναι φυσιολογικό. Παρακολουθείτε το ποτάμι, όχι κάθε μεμονωμένο κύμα.

Όταν παρακολουθείτε την αρτηριακή πίεση στο σπίτι (και πολλές οικογένειες βρίσκουν χρήσιμο να το κάνουν μερικές φορές την εβδομάδα αντί να το κάνουν εμμονικά κάθε μέρα), προσπαθήστε να κρατήσετε τις συνθήκες παρόμοιες. Ίδιος χρόνος της ημέρας. Ίδιο χέρι. Ο γονέας σας καθισμένος ήρεμα για λίγα λεπτά πριν φορεθεί το περιβραχιόνιο. Αυτό το είδος συνέπειας στην παρακολούθηση της πίεσης για γονείς που μεγαλώνουν δίνει σε εσάς και στον γιατρό τους πολύ πιο καθαρή εικόνα από τυχαίες μετρήσεις που λαμβάνονται μέσα σε ένα αγχωτικό απόγευμα.

Απλές αλλαγές στη διατροφή που δεν καταστρέφουν το γεύμα

Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Αν μπείτε στην κουζίνα του γονέα σας και ανακοινώσετε ότι το μπέικον, το ψωμί και η κονσερβοποιημένη σούπα που αγαπά εδώ και τριάντα χρόνια απαγορεύονται, θα συναντήσετε αντίσταση. Πιθανώς πληγωμένα αισθήματα. Πιθανά μια ήσυχη, πεισματική άρνηση να αλλάξει οτιδήποτε. Και ειλικρινά; Εσείς θα κάνατε το ίδιο αν κάποιος σας έλεγε ότι τα αγαπημένα σας comfort foods απαγορεύονται τώρα.

Η φροντίδα στο σπίτι για υπέρταση σε ηλικιωμένους λειτουργεί καλύτερα όταν μοιάζει με προσθήκη παρά με αφαίρεση. Δεν παίρνετε πράγματα από αυτούς. Μετατοπίζετε απαλά την ισορροπία.

Μερικές ρεαλιστικές ιδέες:

Αντί να απαγορεύσετε το αλάτι, δοκιμάστε να εισαγάγετε γεύση με άλλους τρόπους. Μια στριμμένη λεμονιού πάνω σε ψητά λαχανικά. Λίγο σκόρδο, μια πρέζα καπνιστή πάπρικα, φρέσκα βότανα από μια μικρή γλάστρα στο περβάζι. Αυτό κάνει το φαγητό να έχει ζωντάνια χωρίς να βασίζεται τόσο πολύ στο αλατοπίπερο. Ο γονέας σας εξακολουθεί να έχει ένα ικανοποιητικό πιάτο. Το νάτριο απλώς μειώνεται λίγο.

Αν αγαπάνε το ψωμί (και τόσοι πολλοί από εκείνη τη γενιά το αγαπούν), μπορείτε να το αντικαταστήσετε με μια ποικιλία χαμηλότερου νατρίου αντί να το καταργήσετε εντελώς. Το ίδιο και με τις σούπες. Σπιτικές ή κονσερβοποιημένες εκδόσεις με χαμηλό νάτριο μπορούν να έχουν γεύση εκπληκτικά κοντινή στα πρωτότυπα μόλις προσθέσετε μερικά επιπλέον καρυκεύματα.

Η ενυδάτωση είναι ένας ακόμη σιωπηλός βοηθός. Οι ηλικιωμένοι μερικές φορές χάνουν την αίσθηση της δίψας, και μια ήπια αφυδάτωση μπορεί πραγματικά να κάνει τις μετρήσεις της πίεσης λιγότερο σταθερές. Διατηρώντας ένα ποτήρι νερό κοντά, προσφέροντας βοτανικό τσάι το απόγευμα, προσθέτοντας φέτες αγγουριού ή πορτοκαλιού σε μια κανάτα ώστε να μοιάζει με μικρό κέρασμα και όχι ιατρική οδηγία. Αυτά τα μικρά πράγματα προσθέτουν.

Ο στόχος δεν είναι μια τέλεια διατροφή. Ο στόχος είναι μερικές απαλά ωθήσεις που σέβονται τη σχέση του γονέα σας με το φαγητό. Το γεύμα θα πρέπει να παραμένει κάτι που ανυπομονούν. Θα πρέπει να έχει ακόμα γεύση σπιτική. Ρυθμίζετε τη συνταγή, δεν ξαναγράφεται η ζωή τους.

Για περισσότερες ιδέες για ισορροπημένα, ευχάριστα γεύματα που υποστηρίζουν τη γενική ευεξία των ηλικιωμένων, ίσως βρείτε χρήσιμο τον οδηγό μας για [διατροφή ηλικιωμένων και καθημερινές ρουτίνες]. Περιγράφει εύκολο σχεδιασμό γευμάτων χωρίς να κάνει όλη τη διαδικασία να φαίνεται κλινική.

Ενθάρρυνση ήπιας, καθημερινής κίνησης

Δεν χρειάζεται να αγοράσετε στον γονέα σας διάδρομο. Δεν χρειάζεται να τους γράψετε σε γυμναστήριο που δεν θα χρησιμοποιήσουν ποτέ. Ο τύπος κίνησης που βοηθάει την πίεση στους ηλικιωμένους είναι αυτός που ταιριάζει φυσικά σε μια μέρα που ήδη ζουν.

Μια δεκάπενταλεπτη βόλτα μετά το μεσημεριανό. Να ασχοληθούν με μερικές γλάστρες στη βεράντα. Αργές, σκόπιμες διατάσεις ενώ παρακολουθούν τα πρωινά νέα. Χορός για ένα ή δύο τραγούδια από το ραδιόφωνο στην κουζίνα, απλώς επειδή η μελωδία έφερε μια ανάμνηση. Όλα αυτά μετράνε. Όλα δυναμώνουν την καρδιά όσο πρέπει για να κρατήσουν τα πράγματα σε κίνηση χωρίς καταπόνηση.

Αν η κινητικότητα είναι ανησυχία, οι ασκήσεις σε καθιστή θέση λειτουργούν εξαιρετικά. Κυκλικές κινήσεις των χεριών. Ήπιες ανυψώσεις ποδιών ενώ κάθεται κανείς σε ένα σταθερό κάθισμα. Ακόμα και το να σηκώνεται και να κάθεται αργά μερικές φορές μπορεί να βάλει την κυκλοφορία σε κίνηση. Το άρθρο μας για [κινητικότητα ηλικιωμένων και ασφαλής κίνηση στο σπίτι] περιλαμβάνει πλήρες σετ επιλογών για διαφορετικά επίπεδα ικανότητας, ώστε να βρείτε αυτό που ταιριάζει στο σώμα και στην αυτοπεποίθηση του γονέα σας.

Η λέξη-κλειδί εδώ είναι «ήπια». Δεν τους προπονείτε για μαραθώνιο. Τους βοηθάτε να κρατήσουν έναν ρυθμό κίνησης που τους φαίνεται καλά, όχι τιμωρητικό. Και αν αντιστέκονται αρχικά, είναι εντάξει. Προσκαλέστε τους. Περπατήστε πλάι τους. Κάντε το μια κοινή δεκάλεπτη συζήτηση και λίγο καθαρό αέρα αντί για μια αυστηρή συνεδρία άσκησης. Η παρέα συχνά είναι η πραγματική κινητήρια δύναμη.

Απαλοί τρόποι διαχείρισης των φαρμάκων

Εδώ είναι που τα πράγματα μπορούν σιωπηλά να γίνουν υπερβολικά για έναν φροντιστή. Ο γονέας σας έχει ένα φάρμακο για την πίεση να παίρνει κάθε πρωί. Ίσως ένα δεύτερο χάπι το βράδυ. Ένα επαναληπτικό ραντεβού με τον καρδιολόγο κάθε τέσσερις μήνες. Ένας ετήσιος προληπτικός έλεγχος. Μια συνταγή που χρειάζεται ανανέωση στις 15 του μήνα. Ένα νέο φάρμακο που πρόσθεσε ο γιατρός τον προηγούμενο μήνα και πρέπει να λαμβάνεται με φαγητό.

Να κρατάτε όλα αυτά οργανωμένα στη μνήμη σας, πέρα από τη δουλειά σας, τα παιδιά σας και τη δική σας ζωή, είναι εξαντλητικό. Και ο φόβος ότι θα ξεχάσετε κάτι, ότι θα χάσετε μια δόση, ότι η ανανέωση θα ξεγλιστρήσει από τις ρωγμές, προσθέτει έναν χαμηλό βουητό άγχους σε κάθε μέρα. Δεν χρειάζεται να το κουβαλάτε εσείς.

Αυτό είναι ακριβώς το σημείο όπου το Caretaker υποστηρίζει διακριτικά την οικογενειακή σας ρουτίνα. Μπορείτε να ρυθμίσετε υπενθυμίσεις φαρμάκων που φτάνουν ως απαλή ώθηση στο τηλέφωνο του γονέα σας. Μεγάλα γράμματα. Μια βρύση για να επιβεβαιώσουν ότι το πήραν. Χωρίς περίπλοκα περιβάλλοντα, χωρίς μικρά κουμπιά, χωρίς σύγχυση. Μόνο μια ήρεμη, σαφής υπενθύμιση: "Ώρα για το πρωινό σας χάπι." Βρύση. Έγινε. Συνεχίζουν την ημέρα τους.

Αν υπάρξει αλλαγή στη δοσολογία ή νέα συνταγή, την ενημερώνετε μία φορά στην εφαρμογή και οι υπενθυμίσεις προσαρμόζονται αυτόματα. Δεν ξαναγράφετε σημειώσεις ή κολλάτε και δεν τηλεφωνείτε κάθε πρωί για να ρωτήσετε «το πήρες;». Το σύστημα αναλαμβάνει τη μνήμη ώστε να μην χρειάζεται να το κάνετε εσείς.

Το Caretaker επίσης κρατά ορατά τα ραντεβού με τους γιατρούς και στέλνει υπενθυμίσεις εκ των προτέρων, ώστε ούτε εσείς ούτε ο γονέας σας να τρέχετε την τελευταία νύχτα πριν την επίσκεψη στον καρδιολόγο αναρωτώμενοι τι ώρα είναι ή αν τα χαρτιά παραπομπής είναι έτοιμα. Μειώνει το νοητικό φορτίο με πολύ συγκεκριμένο, καθημερινό τρόπο. Και επειδή ο γονέας σας είναι αυτός που πατάει την επιβεβαίωση, παραμένει στον έλεγχο της ρουτίνας του. Εσείς υποστηρίζετε, όχι παρακολουθείτε. Αυτοί εξακολουθούν να νιώθουν ανεξάρτητοι. Εσείς παίρνετε τη γαλήνια διαβεβαίωση ότι όλα πάνε καλά.

Για μια πιο εις βάθος ματιά στο πώς να οργανώσετε πολύπλοκα σχήματα φαρμάκων χωρίς να τρελαθείτε, ο [οδηγός διαχείρισης φαρμάκων για φροντιστές οικογένειας] εξηγεί τη ρύθμιση βήμα προς βήμα.

Δημιουργώντας ένα ήρεμο οικιακό περιβάλλον

Το άγχος και η πίεση συνδέονται με την αρτηριακή πίεση. Πιθανώς το ξέρατε ήδη ενστικτωδώς. Όταν ο γονέας σας είναι τεταμένος, ανήσυχος ή υπερδιεγερμένος, οι μετρήσεις τους μπορεί να ανεβούν. Όχι επειδή κάτι είναι δομικά λάθος, αλλά επειδή το σώμα ανταποκρίνεται στο άγχος σφίγγοντας, επιταχύνοντας, αμυνόμενο.

Δεν μπορείτε να εξαλείψετε όλο το άγχος από τη ζωή του γονέα σας. Κανείς δεν μπορεί. Αλλά μπορείτε να διαμορφώσετε το οικιακό περιβάλλον έτσι ώστε να τείνει προς την ηρεμία αντί για το χάος.

Μερικά μικρά πράγματα που βοηθούν πραγματικά:

Κρατήστε το επίπεδο θορύβου ήπιο. Αν η τηλεόραση είναι πάντα δυνατή, προτείνετε να την χαμηλώσουν ή να αλλάξουν σε πιο ήπιο πρόγραμμα, μουσική που τους αρέσει, ένα οικείο podcast. Ο συνεχής δυνατός ήχος κρατάει το νευρικό σύστημα σε ελαφριά εγρήγορση.

Ενθαρρύνετε μια περίοδο χαλάρωσης το βράδυ. Σβήστε λίγο τα φώτα μία ώρα πριν τον ύπνο. Φτιάξτε ένα φλιτζάνι χαμομήλι ή ντεκαφεϊνέ τσάι. Καθίστε μαζί για λίγα λεπτά χωρίς ατζέντα. Απλώς παρέα. Απλώς σιωπή.

Αν ο γονέας σας τείνει να ανησυχεί (και πολλοί το κάνουν, ειδικά για την υγεία, το να είναι βάρος για άλλους, τα οικονομικά), προσπαθήστε να μην απορρίπτετε αυτές τις ανησυχίες. Αναγνωρίστε τες. «Σε ακούω. Αυτό φαίνεται αγχωτικό. Ας το λύσουμε μαζί.» Η επικύρωση μειώνει την ένταση με τρόπο που ένα «ω, μην ανησυχείς» ποτέ δεν καταφέρνει.

Περιορίστε τον κύκλο ειδήσεων αν τους ταράζει. Δεν χρειάζεται να τον κόψετε εντελώς, αλλά αν τα βραδινά δελτία τους αφήνουν αναστατωμένους και αγχωμένους, είναι εντάξει να προτείνετε διαφορετική ώρα για να ενημερωθούν ή να κάνουν ένα διάλειμμα για μία μέρα. Η ηρεμία τους έχει περισσότερη σημασία από το να είναι ενημερωμένοι για κάθε ιστορία.

Σκεφτείτε το σπίτι ως ένα μέρος που εκπνέει. Μαλακό φωτισμό. Ένας άνετος καναπές δίπλα στο παράθυρο. Ίσως μια ταΐστρα πουλιών έξω από το τζάμι ώστε να υπάρχει κάτι ήπιο για να κοιτάζουν. Αυτά δεν είναι ιατρικές παρεμβάσεις. Είναι επιλογές ποιότητας ζωής που καταφέρνουν να βοηθούν την πίεση κρατώντας το σώμα έξω από τη συνεχή κατάσταση μάχης ή φυγής.

Τελευταίες σκέψεις

Αν το διαβάζετε αυτό, ήδη κάνετε περισσότερα από όσα συνειδητοποιείτε. Το παρατηρήσατε. Νοιαστήκατε αρκετά για να ψάξετε απαντήσεις. Σκέφτεστε την καθημερινή εμπειρία του γονέα σας, τα γεύματά τους, την κίνησή τους, τα φάρμακά τους, την ηρεμία τους. Αυτό δεν είναι μικρό. Είναι η σταθερή, στοργική προσοχή που κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά σε μήνες και χρόνια.

Το να υποστηρίζετε έναν γονέα με υπέρταση δεν σημαίνει να γίνετε ταυτόχρονα ο γιατρός, ο διατροφολόγος και ο προσωπικός τους γυμναστής. Σημαίνει να χτίσετε μερικές αξιόπιστες συνήθειες γύρω τους, να κρατάτε τα συστήματα να λειτουργούν ομαλά στο παρασκήνιο και να τους αφήσετε να ζουν τη ζωή τους με όσο το δυνατόν περισσότερη ομαλότητα και απόλαυση.

Έχετε το δικαίωμα να έχετε μέρες που θα ξεχάσετε. Που τα λαχανικά δεν θα φαγωθούν. Που η βόλτα δεν θα γίνει. Που θα νιώθετε κουρασμένοι και λίγο πικραμένοι και ένοχοι που νιώθετε πικρία. Αυτό είναι μέρος της φροντίδας. Δεν αναιρεί το καλό που κάνετε τις υπόλοιπες μέρες.

Να είστε τρυφεροί μαζί τους. Να είστε τρυφεροί με τον εαυτό σας. Και αφήστε τους μικρούς, σταθερούς ρυθμούς να κάνουν τη βαριά δουλειά. Εκεί ζει η πραγματική πρόοδος.

Συχνές Ερωτήσεις

Πόσο συχνά πρέπει να ελέγχω την αρτηριακή πίεση του ηλικιωμένου γονέα μου;

Για τους περισσότερους ηλικιωμένους που διαχειρίζονται την υπέρταση, λίγες φορές την εβδομάδα είναι αρκετές. Οι καθημερινοί έλεγχοι μερικές φορές μπορούν να δημιουργήσουν άγχος, και αυτό το άγχος από μόνο του μπορεί να ανεβάσει τη μέτρηση. Στοχεύστε στη συνέπεια: ίδια ώρα της ημέρας, ίδιες συνθήκες, και καταγράψτε τους αριθμούς ώστε να μπορείτε να εντοπίσετε τάσεις μέσα σε μερικές εβδομάδες. Αν ο γιατρός τους έχει ζητήσει πιο συχνή παρακολούθηση μετά από αλλαγή φαρμάκου, ακολουθήστε αυτή την οδηγία. Διαφορετικά, δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα δίνουν σαφή εικόνα χωρίς να μετατρέπουν το σπίτι σε κλινική.

Τι πρέπει να κάνω αν η μέτρησή τους ξαφνικά είναι υψηλή;

Πρώτον, μην πανικοβληθείτε. Μια μεμονωμένη υψηλή τιμή μπορεί να προέλθει από καφεΐνη, άγχος, γεμάτη κύστη, ή απλώς το σκαρφάλωμα στις σκάλες λίγο πριν. Βάλτε τον γονέα σας να καθίσει ήρεμος για πέντε λεπτά και μετά επανελέγξτε. Αν η δεύτερη μέτρηση είναι ακόμα σημαντικά υψηλή (και ο γιατρός σας έχει δώσει ένα συγκεκριμένο όριο για να παρακολουθείτε), καλέστε την ομάδα φροντίδας τους για οδηγίες. Δεν χρειάζεται να τρέξετε στα επείγοντα για μια μόνο μέτρηση εκτός αν παρουσιάζουν συμπτώματα όπως πόνος στο στήθος, σοβαρή κεφαλαλγία, αλλαγές στην όραση ή σύγχυση. Σε αυτή την περίπτωση, ναι, ζητήστε άμεση βοήθεια. Αλλά μια μόνο υψηλή μέτρηση ένα ήρεμο απόγευμα Τρίτης; Σημειώστε την, αναφέρετέ την στο επόμενο ραντεβού και συνεχίστε.

Ο γονέας μου μισεί να παίρνει χάπια. Πώς το διαχειρίζομαι χωρίς να γκρινιάζω;

Εδώ είναι που ένα εργαλείο όπως το Caretaker πραγματικά δικαιολογεί τη χρήση του. Αντί να τηλεφωνάτε ή να στέλνετε μήνυμα «πήρες το φάρμακό σου;» κάθε πρωί (κάτι που μπορεί να αρχίσει να μοιάζει με το να σας φροντίζουν, και κανείς δεν το θέλει αυτό), μια απαλή, ουδέτερη υπενθύμιση φτάνει στο τηλέφωνό τους. Μεγάλα γράμματα. Μια βρύση. Χωρίς ενοχές, χωρίς γκρίνια. Επιβεβαιώνουν μόνοι τους. Παραμένουν υπεύθυνοι. Και εσείς έχετε τη σιωπηλή διαβεβαίωση ότι έγινε χωρίς να είστε εσείς που ρωτάτε. Αλλάζει τη δυναμική από εσάς να τους διαχειρίζεστε σε ένα σύστημα που τους υποστηρίζει.

Μπορούν μόνο οι αλλαγές στη διατροφή να διαχειριστούν την υπέρταση, ή το φάρμακο είναι πάντα απαραίτητο;

Εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το άτομο και τι συνιστά ο γιατρός τους. Για μερικούς με ελαφρώς αυξημένες μετρήσεις, οι αλλαγές στον τρόπο ζωής (λιγότερο νάτριο, περισσότερη κίνηση, μείωση άγχους) μπορούν να φέρουν ουσιαστική διαφορά. Για άλλους, τα φάρμακα είναι αναγκαίο και απολύτως αποδεκτό μέρος του σχεδίου. Δεν χρειάζεται να νιώθετε ότι το φάρμακο είναι αποτυχία. Μερικές φορές είναι απλά το εργαλείο που κρατά τα πράγματα σταθερά ενώ οι άλλες συνήθειες κάνουν τη συμπληρωματική δουλειά τους. Ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες του γιατρού που συνταγογραφεί και μην αλλάζετε ή σταματάτε φάρμακα χωρίς τη συμβουλή του.

Τι γίνεται αν ο γονέας μου αρνείται να κάνει οποιεσδήποτε αλλαγές;

Αυτό πονάει, και είναι πιο συνηθισμένο από όσο νομίζετε. Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι ο γονέας σας είναι ενήλικας με τη δική του αυτονομία. Μπορείτε να προσφέρετε, να προσκαλέσετε, να δείξετε με το παράδειγμα και να ενθαρρύνετε απαλά. Δεν μπορείτε να εξαναγκάσετε. Ξεκινήστε με την πιο μικρή δυνατή αλλαγή. Μια αντικατάσταση. Μια σύντομη βόλτα μαζί. Ένα νέο καρύκευμα αντί για αλάτι. Αφήστε τους να νιώσουν τη νίκη πριν εισαγάγετε κάτι άλλο. Και επιλέξτε τις στιγμές σας. Η συζήτηση για αλλαγές στη διατροφή μέσα σε μια αγχωτική μέρα ή αμέσως μετά από μια τρομακτική επίσκεψη στον γιατρό θα ακουστεί διαφορετικά από μια ήρεμη, περίεργη συζήτηση πάνω σε έναν καφέ ένα χαλαρό Σάββατο. Συναντήστε τους εκεί που είναι. Δεν μπορείτε να τους φέρετε όπου θα θέλατε να είναι.

Πώς διαχειρίζομαι το δικό μου άγχος ενώ φροντίζω έναν γονέα με χρόνια πάθηση;

Δεν μπορείτε να ρέψετε από ένα άδειο κύπελλο, και το σύνδρομο του εξαντλημένου φροντιστή είναι πραγματικό. Δώστε στον εαυτό σας την άδεια να αποσυρθεί λίγο. Ζητήστε από έναν αδερφό ή φίλο να αναλάβει ένα καθήκον αυτή την εβδομάδα. Χρησιμοποιήστε εργαλεία που μειώνουν το νοητικό φορτίο ώστε να μην κρατάτε κάθε λεπτομέρεια στο κεφάλι σας. Πηγαίνετε μια βόλτα. Κοιμηθείτε. Πείτε όχι σε πράγματα που δεν είναι απαραίτητα. Και αν η ανησυχία και η ευθύνη αρχίσουν να σας πνίγουν, το να μιλήσετε με έναν σύμβουλο ή μια ομάδα υποστήριξης φροντιστών δεν είναι πολυτέλεια. Είναι συντήρηση. Αξίζετε την ίδια απαλή φροντίδα που δίνετε στον γονέα σας.